அனர்த்தத்தால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நிவாரணம் வழங்கும் ஒரு புதிய வரவுசெலவுத் திட்டத்தை முன்வைக்குமாறும் , உடனடியாகச் சர்வதேச நன்கொடையாளர் மாநாடு ஒன்றை கூட்டுமாறும் முடியாவிட்டால், சரியான அதிகாரங்களுடன் எங்களிடம் ஒப்படைக்கவும் எனவும் இன்று சஜித் பாராளுமன்றில் கோரிக்கை

உண்மையில் இன்று நாட்டில் ஏற்பட்டிருக்கும் இந்த பாரிய அனர்த்தம் குறித்து கலந்துரையாடப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆனால் அந்த அனர்த்தத்தைப் புறக்கணித்து, அது குறித்து கலந்துரையாட வாய்ப்பு கிடைக்காமல், வரவுசெலவுத் திட்ட விவாதம் மூலம் இந்தக் கருத்துக்களை முன்வைக்க நேர்ந்தமை குறித்து நாங்கள் உண்மையிலேயே கவலை கொள்கிறோம் என இன்று பாராளுமன்றில் சஜித் பிரேமதாச தெரிவித்தார்.

இந்த அனர்த்தத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட இலட்சக்கணக்கான மக்களை இவ்வளவு சிறிதளவும் கவனிக்காமல் இருப்பது குறித்து நாங்கள் உண்மையிலேயே கவலை கொள்கிறோம். எவ்வாறாயினும், கடந்த ஏழு ஆண்டுகளில் நம் நாட்டில் ஏற்பட்ட நான்காவது அனர்த்தம் இது.

ஈஸ்டர் தாக்குதல், கோவிட் கொரோனா, அதேபோல் சுழல்புயல் தித்வா சுழல்புயல். அனர்த்த முகாமைத்துவ மத்திய நிலையம் இன்று காலை ஆறு மணிக்கு வெளியிட்ட புள்ளிவிபரங்களின்படி, 43,507 குடும்பங்களைச் சேர்ந்த 1,558,919 பேர் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். 465 மரணங்கள், 366 பேர் காணாமல் போயுள்ளனர். 783 வீடுகள் முழுமையாகவும், 31,417 வீடுகள் பகுதியளவும் சேதமடைந்துள்ளன.

அதேபோல், 1,433 முகாம்களில் 6,185 குடும்பங்களைச் சேர்ந்த 2,752 பேர் இந்த நேரத்தில் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். குறிப்பாக, இந்த அனர்த்தத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட, உயிர்களை இழந்த, சொத்துக்களை இழந்த, வாழ்வாதாரத்தை இழந்த, இடம்பெயர்ந்த, அநாதைகளான, ஆதரவற்ற நிலையில் உள்ள அனைவருக்கும் இந்த சந்தர்ப்பத்தில் எமது ஆழ்ந்த சோகத்தை வெளிப்படுத்துகிறோம்.

பாதிக்கப்பட்டவர்கள் குறித்து விவாதிக்கவோ அல்லது கலந்துரையாடவோ அரசாங்கம் தவறிய போதிலும், தயவுசெய்து குறைந்தபட்சம் இந்த அனர்த்தத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட, நெருக்கடிக்குள்ளான, இடம்பெயர்ந்த அனைவருக்கும் தேசிய துக்க தினமாகவாவது பிரகடனப்படுத்துமாறு நான் முதன்மையாக இந்த நேரத்தில் கோரிக்கை விடுக்கிறேன்.

பாதிக்கப்பட்ட அனைவருக்கும் அடைக்கலம் அளிப்பது, பாதுகாப்பது நம் அனைவரின் பொறுப்பாகும். அது ஒரு தேசிய கடமையாகும். மனிதநேயத்தின் பெயரால் நாம் அந்தக் புனித கடமையை நிறைவேற்ற வேண்டும். குறிப்பாக, ஆதரவற்ற நிலையில் உள்ள மக்களையும், அனர்த்தத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களையும் காப்பாற்றப் பணியாற்றிய இராணுவம், கடற்படை, விமானப்படை, காவல்துறை, சிவில் பாதுகாப்புத் துறை, சிறப்பு அதிரடிப்படை மற்றும் அனைத்து படையினரும் வெறும் வீரர்கள் அல்ல, அவர்கள் போர்வீரர்கள்.

இன்றிலிருந்தாவது அந்த வார்த்தையைப் பயன்படுத்துவோம். அந்த போர்வீரர்கள் அனைவருக்கும் எமது மரியாதையையும், உயரிய மரியியாதையையும் செலுத்துகிறோம். குறிப்பாக, கடற்படையைச் சேர்ந்த ஐந்து அதிகாரிகள் உயிரிழந்ததை நினைவுபடுத்த வேண்டும். உயிரிழந்த வின்கமண்டர் நிர்மல் எனது நண்பர் ஒருவர்.

ஜனாதிபதித் தேர்தலின் போது பல கூட்டங்களுக்கு என்னை அழைத்துச் சென்ற ஒரு ஹெலிகாப்டர் பைலட் கெப்டன், அதேபோல் கொட்டாஞ்சேனை காவல் நிலையத்தில் இணைக்கப்பட்டிருந்த உதவி ஆய்வாளர் ஹேரத் போன்ற இந்த வீரம் நிறைந்த போர்வீரர்கள் உட்பட, மக்களைக் காப்பாற்றும் நடவடிக்கையில் பங்களித்த அனைத்து போர்வீரர்களையும் மிகவும் மரியாதையுடன் நினைவு கூர்கிறோம்.

அவர்களுக்கு எமது மரியாதையையும், வணக்கத்தையும் செலுத்துகிறோம். அதேபோல், நம் நாட்டின் அரச அதிகாரிகள் சவால்கள், சிரமங்கள், சிக்கல்கள், பல்வேறு பிரச்சினைகள் மத்தியில் மிகச் சிறந்த பணியைச் செய்துள்ளனர். சிறிய அரச அதிகாரி முதல் கிராம மட்டம், அடிப்படை மட்டம் முதல் பிரதேச செயலகங்கள், அனைத்து அரச நிறுவனங்கள், மாவட்ட செயலகங்கள், அதேபோல் மாகாண அலுவலகங்கள், ஒட்டுமொத்த அரச அதிகாரிகள் அனைவருக்கும் எமது நன்றியையும், எமது மரியாதையையும், எமது உயரிய மரியாதையையும் இந்த நேரத்தில் செலுத்துகிறோம். இன்றும் கண்விழித்துப் பணியாற்றுகிறார்கள், தியாகத்துடன் பணியாற்றுகிறார்கள், பல சவால்கள், பல தடங்கல்கள் மத்தியில் நிவாரணங்களை வழங்குகிறார்கள்.

எனவே, நாட்டுக்காகவும், பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்காகவும் நீங்கள் செய்யும் இந்தப் பணியை நாங்கள் பாராட்டுகிறோம். மீண்டும் மீண்டும் எமது மரியாதையையும், வணக்கத்தையும் செலுத்துகிறோம். ஒரு நாடாகப் பல சவால்களை எதிர்கொள்ளும் இந்தத் தருணத்தில், நாங்கள் ஒரு எதிர்க்கட்சியாகவும் எமது பொறுப்புகளையும், கடமைகளையும் நிச்சயமாக நிறைவேற்றுவோம். இன, மத, குல, வர்க்க, கட்சி, கோத்திர, பாகுபாடுகள் இன்றி, அரசியலை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, நாட்டு மக்கள் எதிர்பார்க்கும் சிறந்த சேவைகளை நாங்கள் நிறைவேற்றுவதற்கான நடவடிக்கைகளை ஆரம்பித்துள்ளோம்.

இந்த நேரத்தில் ஜப்பானிய தூதுவர், தென்கொரிய தூதுவர், ஐரோப்பிய ஒன்றியத் தூதுவர், இந்திய உயர்ஸ்தானிகர், இத்தாலி மற்றும் ஜேர்மனியின் தூதுவர்கள், அதேபோல் உலக வங்கியின் தலைவர்கள் அனைவரையும் சந்தித்து நாங்கள் கொடுத்த முக்கிய செய்தி என்னவென்றால், நம் நாட்டிற்கு வழங்க வேண்டிய அனைத்து நிவாரணங்களையும், அனைத்து உதவிகளையும் அதிகபட்ச அளவில் வழங்குவதற்கும், குறிப்பாக பாதிக்கப்பட்ட அனைவருக்கும் அந்த உதவிகள் நேர்மையாகவும், வெளிப்படைத்தன்மையுடனும், பாரபட்சமற்ற, திறந்த, நியாயமான, செயல்திறன் மிக்க திட்டத்தின் மூலம் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதே. இந்தக் கருத்தை நாங்கள் அன்றைய தினமும் கொடுத்தோம், இன்றும் கொடுக்கிறோம், நாளைய தினமும் நாட்டிற்காக அந்தக் கடமையை நிறைவேற்றுவோம். மக்களுக்காக, குறிப்பாக பாதிக்கப்பட்ட சமூகத்திற்காக அந்தக் கடமையை நிறைவேற்றுவோம். இப்போது இந்தத் தருணத்தில் தேவைப்படுவது, நாங்கள் நம்பும் விதத்தில், நாங்கள் அதை ‘R3’ என்று அழைக்கிறோம். (Response, Relief, Rehabilitation, Recovery, Reconstruction, Rebuild). பதிலளிக்க வேண்டும், நிவாரணம் வழங்க வேண்டும், புனர்வாழ்வுப் பணிகளைச் செய்ய வேண்டும், இழந்தவற்றை மீண்டும் பெற வேண்டும், மீண்டும் கட்டியெழுப்ப வேண்டும், மீண்டும் புனரமைப்பு நடவடிக்கைகளைச் செயல்படுத்த வேண்டும். இதற்காக பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களுக்கு, அந்த மக்களுக்கு அதிகபட்ச நிவாரணங்களை வழங்க நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். உயிர்களை இழந்த குடும்பங்களுக்கு, இடம்பெயர்ந்த குடும்பங்களுக்கு, வாழ்வாதாரத்தை இழந்த குடும்பங்களுக்கு அதிகபட்ச ஒதுக்கீடுகளை ஒதுக்க வேண்டும். அதற்காக ஒருங்கிணைந்த வேலைத்திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். வீடுகளை இழந்த, சொத்துக்களை இழந்த, வாழ்வாதாரத்தை இழந்த, சுயதொழிலை இழந்த, விவசாயத் துறையில் உள்ள நெல் விவசாயிகள், மரக்கறிகள், தேயிலை, தென்னை, இரப்பர், பழங்கள், ஏற்றுமதிப் பயிர்கள் போன்ற அனைத்து விவசாய நடவடிக்கைகளிலும் பாதிக்கப்பட்ட ஆதரவற்ற சமூகத்திற்கு நாம் நிவாரணங்களை வழங்க வேண்டும்.

இன்று அந்தக் காணிகள் அழிந்துவிட்டன, குளங்களும் அணைகளும் அழிந்துவிட்டன, பயிர் நிலங்கள் அழிந்துவிட்டன, வீதிப் போக்குவரத்து முறைமை அழிந்துவிட்டது, மின்சார வசதிகள் சாதாரணமாக சில பிரதேசங்களில் மட்டுமே உள்ளன. அனர்த்தத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட பிரதேசங்களில் சுகாதாரத் துறையில் பிரச்சினைகள் உள்ளன. தாய்மார்கள், குழந்தைகள், முதியவர்கள், பெண்கள், இளம் தலைமுறையினரின் ஆரோக்கியத்தை பலப்படுத்த வேண்டும். அதேபோல், சுற்றுலாத் துறையை நாங்கள் மேலும் முன்னெடுக்க வேண்டும். இது ஒரு கடினமான நிலை. இந்த பருவமழைக் காலத்தில், குறிப்பாக, முன்பதிவு ரத்துகளைத் (cancellations) தவிர்க்க அதிக கவனம் செலுத்த வேண்டும். இப்போது எனக்கு அனர்த்த முகாமைத்துவ மத்திய நிலையத்திடம் இருந்து கிடைக்கும் அறிக்கை என்னவென்றால், பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துக் கொண்டே வருகிறது. பாதிக்கப்பட்ட சமூகம், தனிநபர்கள் என்று பார்த்தால், இந்த நேரத்தில் 86,329 பேர். எனவே, குறிப்பாக, சிறிய, நடுத்தர அளவிலான தொழிலதிபர்களுக்கு, தொழிற்சாலைகள் மூலம் வேலை வழங்கியவர்களுக்கு, அவர்களுக்கு வழங்கப்பட வேண்டிய நிவாரணங்களை வழங்க வேண்டும். இப்போது கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதை நிறுத்தும் முறை, லீசிங் கொடுப்பனவுகளை நிறுத்தும் முறை ஒன்றைச் செயல்படுத்த வேண்டும்.

தயவுசெய்து, இந்த நெருக்கடியான சூழ்நிலையில், சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தி, மக்களின் சொத்துக்களை ஏலம் விட நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டாம். இந்த நாட்டு மக்களுக்கு வாழும் உரிமையை வழங்குங்கள். பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நிவாரணம் வழங்குங்கள். சுற்றறிக்கைகளுக்குள் முடக்கி, மக்களுக்கு கிடைக்க வேண்டிய நிவாரணத்தை மறுக்க வேண்டாம். இந்தக் காலாவதியான சுற்றறிக்கைகளை மாற்றுங்கள். எங்கள் அரச அதிகாரிகள் கைகொடுத்து இந்த நாட்டு மக்களுக்கு உதவ தேவையான சட்ட கட்டமைப்பை உருவாக்குங்கள்.

இன்று இந்த அனர்த்தத்தில், நம் நாட்டில் 20 இலட்சம் நுகர்வோரைக் கசக்கிப் பிடிக்கும் கறுப்புச் சந்தை மாஃபியா உருவாகியுள்ளது. உடனடியாக விலைக் கட்டுப்பாட்டை அமுல்படுத்துங்கள். உயிர்கள் அழிந்துவிட்டன, மக்கள் வாழ்க்கைகள் சிதைந்துவிட்டன, கிராமங்கள், நகரங்கள் அழிந்துவிட்டன. இந்த பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் குறித்து உணர்வுடன் இருங்கள். அவர்களின் துயரத்தைப் பாருங்கள். அவர்களின் இதயத்தில் குமுறும் துயரம், கண்ணீர், வேதனைக்கு வார்த்தைகளால் அல்ல, நிவாரணங்களால், செயலால் பலம் கொடுங்கள். இவர்களுக்கு தகவல் வழங்கி, தீர்வுகளை வழங்குங்கள். நாங்கள் பிரச்சினைகளிலிருந்து தப்பி ஓடக்கூடாது. இதை நம்முடைய சொந்தப் பிரச்சினையாகக் கருதி, பாதிக்கப்பட்ட சமூகத்திற்கு நிவாரணம் வழங்க அர்ப்பணிப்புடன் இருப்போம் என்ற ஆலோசனையை நான் முன்வைக்கிறேன்.

நாங்கள் எந்த நாளிலும் இந்த அனர்த்தத்தைப் அரசியலுக்குள் சுருக்கக்கூடாது. நாங்கள் “சைக்ளோன் பொலிடிக்ஸ்” செய்யக்கூடாது. உயிர்களை இழந்த, சொத்துக்களை இழந்த, மக்களின் வாழ்க்கையை இழந்த அந்த மக்களை மையமாகக் கொண்டு அரசியல் ரீதியாகப் பிரபலமடையும் நடவடிக்கைகளில் நாங்கள் ஈடுபடக்கூடாது. ஆனால், இந்த அனர்த்தத்தில் உயிர்களை இழந்த மக்களுக்குச் செய்யக்கூடிய மிகப் பெரிய கடமை என்னவென்றால், திரும்பிப் பார்த்து, மீண்டும் திரும்பிப் பார்த்து, இந்த இழப்பைக் குறைத்துக்கொள்ள எங்களுக்கு வாய்ப்பு இருந்ததா? ஏன் எங்களால் அதைச் செய்ய முடியவில்லை? அனர்த்த முகாமைத்துவத்திற்குப் பதிலாக அனர்த்தம் ஏன் ஊக்குவிக்கப்பட்டது? எங்கே தவறுகள் நடந்தன? நாங்கள் அரசியல் ரீதியான கை நீட்டல்களைச் செய்யவில்லை. ஆனால், உயிர்களை இழந்தவர்களுக்கும், முக்கியமாக நிலச்சரிவுகளில் சிக்கிய மக்களின் வாழ்க்கைகளுக்கும், அந்த பெறுமதியான மனித உயிர்கள், அந்த பெறுமதியான மக்கள் வாழ்க்கைகள், 15 இலட்சத்திற்கும் அதிகமான மக்கள், இந்த நேரத்தில் அவர்களுக்குச் செய்யக்கூடிய மிகப் பெரிய கடமை என்னவென்றால், நாங்கள் தவறுகள் செய்த இடங்களில் நாங்கள் திருத்திக் கொள்ள வேண்டும். மரணங்களைக் காட்டி பிரபலமாவது அல்ல. மீண்டும் ஒருமுறை இது போன்ற நிலைமை ஏற்படாத ஒரு நிலைக்கு நாம் நாட்டை வழிநடத்த வேண்டும்.

நாங்கள் இழிவான, கீழ்த்தரமான அரசியலில் இருந்து விலகி, ஒழுக்கமான அரசியல் கலாச்சாரத்தின் மூலம் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்குப் பலம் கொடுக்க வேண்டும். வானிலை ஆய்வுத் திணைக்களம் மீண்டும் மீண்டும் இவ்வாறான ஒரு பயங்கரமான நிலைமை உருவாகும் என்று சொல்லியும், ஏன் பொறுப்புடையவர்கள் அலட்சியமாக இருந்தார்கள்? ஏன் இவற்றைக் கவனத்தில் கொள்ளவில்லை? ஏன் இவ்வளவு தூக்கம் நிறைந்த விதத்தில் செயற்பட்டார்கள்? வானிலை ஆய்வுத் திணைக்களத்தின் நிபுணர்கள் இந்த நாட்டிற்கு வழங்கிய அந்தக் கவனமான நிலைமை குறித்த விடயங்களை நான் ஹன்சாட் பதிவில் சேர்க்கிறேன்.

இந்த நேரத்தில் எமது பொறுப்பு என்னவென்றால், தவறுகளைத் திருத்திக் கொள்வது, குறைகளைத் திருத்திக் கொள்வது, நாட்டை கட்டியெழுப்புவதற்கு எமக்கு வழங்கப்படும் ஒத்துழைப்பு, அதிகபட்ச பலத்தை வழங்க நாம் அர்ப்பணிப்புடன் இருக்கிறோம். 20 இலட்சம் மக்களுக்காக நாங்கள் எமது கடமையை நிறைவேற்றுவோம் என்பதை இந்த சந்தர்ப்பத்தில் வெளிப்படுத்துகிறேன். மக்கள் பல கேள்விகளைக் கேட்கிறார்கள். வானிலை ஆய்வுத் திணைக்களம் முன்னறிவிப்புகளை வழங்கியும், ஏன் இவை அடித்தள மட்ட மக்களுக்குத் திறமையாக தொடர்புகொள்ளப்படவில்லை? மாகாணத்தில், மாவட்டத்தில், பிரதேச செயலகப் பிரிவில், கிராம சேவையாளர் பிரிவுகளில் பொறிமுறை உள்ளது என்று கேள்விப்பட்டுள்ளோம். இந்த பொறிமுறைகள் இருந்திருந்தால், ஏன் இவை தொடர்புகொள்ளப்படவில்லை? ஏன் குறைந்தது பாதிப்படைவதைக் குறைப்பதற்காக அனர்த்த முகாமைத்துவத் திட்டம் முறையாக உருவாக்கப்படவில்லை? அனர்த்த முகாமைத்துவச் சட்டத்தில் இருந்த குறைபாடுகள் ஏன் முறையாக திருத்தப்படவில்லை? நாட்டிற்குத் தேவையான டொப்ளர் ரேடார் அமைப்பு ஏன் நிறுவ முடியவில்லை? அனர்த்தத்தின் தீவிரத்தை அறிந்து ஏன் அவசர அனர்த்த நிலை பிரகடனப்படுத்தப்படவில்லை? நாங்கள் இந்தக் கேள்விகளைக் கேட்க வேண்டும். இந்தக் கேள்விகளைக் கேட்காவிட்டால், நாம் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்குச் செய்யக்கூடிய மிகப் பெரிய தவறைச் செய்கிறோம்.

கொங்கல கந்தையின் டொப்ளர் ரேடார் அமைப்பு குறித்து 2014 அனர்த்த முகாமைத்துவ ஆலோசனைக் குழுவிலும், இந்தச் சபையிலும் நான் பல ஆலோசனைகளை முன்வைத்தேன்.

யாரும் அதைக் கவனத்தில் கொள்ளவில்லை. இன்றும் கூட முறையான டொப்ளர் ரேடார் அமைப்பு இல்லை. 21 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் 2004 இல் சுனாமி ஏற்பட்டது. புத்தாழத்தில் டொப்ளர் ரேடார் அமைப்பை ஆரம்பிப்பது சில வாரங்களுக்கு முன்னர் தான் தொடங்கியது. பொத்துவில்லுக்கும் மேலும் பல டொப்ளர் ரேடார் அமைப்புகள் தேவை. 2014 இலும் அதற்கு முன்னரும் நான் முன்வைத்த ஆலோசனைகளை இந்த சந்தர்ப்பத்தில் நான் ஹன்சாட் பதிவில் சேர்க்கிறேன். இவற்றைச் செய்யாததால், நாங்கள் உண்மையிலேயே ஒரு நாடாகக் கடினமான நிலைமைக்கு இன்று ஆளாகியுள்ளோம். அதேபோல், இந்த சந்தர்ப்பத்தை நான் பயன்படுத்தி அரசாங்கத்திற்குப் பல ஆலோசனைகளை முன்வைக்க விரும்புகிறேன். குறிப்பாக, தயார்நிலை பொறிமுறையின் (preparedness mechanism) பலவீனங்களை நாங்கள் திருத்திக் கொள்ள வேண்டும். தேசிய, மாகாண, மாவட்ட, பிரதேச, கிராமிய, சிறிய கிராம மட்டத்தில் தயார்நிலையை அதிகரிக்க வேண்டும். முன்கூட்டியே கிடைக்கும் எச்சரிக்கைகள் அடித்தள மட்டத்திற்குத் தொடர்புகொள்ளப்படாதது குறித்து விசாரித்து, அந்தக் தொடர்பு வலையமைப்பை பலப்படுத்த வேண்டும். வெளியேற்றும் திட்டங்கள் (evacuation plans), அதேபோல் அடைக்கலம் வழங்குவதற்கான தயார்நிலையை (shelter readiness) நாம் பலப்படுத்த வேண்டும். அனர்த்த முகாமைத்துவ ஒருங்கிணைப்பை மேலும் பலப்படுத்த வேண்டும். அதேபோல், கட்டாய வெளியேற்றும் பகுதிகளை உருவாக்க வேண்டும். எரிசக்தித் துறையில் இது போன்ற அனர்த்தங்களில் ஏற்படக்கூடிய பிரச்சினைகளுக்கு நீடித்த தீர்வுகளை வழங்க வேண்டும். எரிசக்தி மட்டுமல்ல, போக்குவரத்து வசதிகளும், பாலங்கள் இடிந்து விழும்போது, எமது அனர்த்த முறைமையில் எங்களிடம் இருக்க வேண்டிய மொபைல் (mobile) நடமாடும் பாலங்களை உடனடியாக வழங்கும் ஒரு திட்டத்தை, குறிப்பாக அனர்த்த முகாமைத்துவத் துறை குறித்து நல்ல ஒருங்கிணைப்பு இருக்க வேண்டும். நிலச்சரிவுகள், மண்மேடுகள் சரிவதைத் தடுக்கும் ஒரு திட்டம் இருக்க வேண்டும். அதேபோல், வெள்ளக் கட்டுப்பாட்டிற்கு (drainage systems) வடிகால் அமைப்பு முறைமைக்கு ஒரு திட்டம் எங்களுக்குத் தேவை. குறிப்பாக, பல்துறை பதிலளிப்பு (multi-response) என்பது அந்தத் தருணத்திலேயே செயல்படுத்தப்பட வேண்டும்.

அந்தக் ஒருங்கிணைப்பு, அந்தக் communicateு தொடர்பில் உள்ள குறைபாடுகள், அதேபோல் தளவாடங்கள் (logistics) பக்கத்தில் இருந்து வரும் சவால்களை வெற்றிகொள்ள பல ஆலோசனைகள் உள்ளன. குறிப்பாக, சமாகி ஜன பலவேகயும், ஜன சண்டானயும் எமது புத்திஜீவி உறுப்பினர்களை இணைத்து, பல்கலைக்கழக விரிவுரையாளர்கள், பேராசிரியர்கள், விரிவுரையாளர்கள் ஆகியோருடன் இணைந்து ஒரு புதிய அனர்த்த முகாமைத்துவத் திட்டத்தை சமர்ப்பிக்க நாங்கள் இந்த நேரத்தில் வேலைகளை ஆரம்பித்துள்ளோம். குறிப்பாக, அரசாங்கத்தின் பொறுப்பு மற்றும் கடமையின் செயல்முறை இதைவிட வெற்றிகரமாக செயல்படுத்தப்பட வேண்டும். விரைவான நிவாரணம் வழங்கும் திட்டங்களை (rapid delivery of relief) நாம் நாட வேண்டும். அதேபோல், அணை, நீர்த்தேக்க முகாமைத்துவம் (dam reservoir management) இதைவிடப் பலமாக செயல்படுத்தப்பட வேண்டும். உண்மையில், நிவாரணம் வழங்கும்போது, இந்தியாவின் ‘ஒப்பரேஷன் சாகர் பந்து’ (Operation Sagar Bandhu) திட்டத்தின் மூலம் பெரிய சேவை செய்யப்பட்டது. இந்தியா உட்பட பல நாடுகளுக்கு அந்த வசதிகளை வழங்கியமைக்கு நாங்கள் நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்கிறோம். ஆனால், ஒரு நாடாக இந்தியா ‘சாகர் பந்து’ திட்டத்தை செயல்படுத்தும் வரை நாங்கள் காத்திருக்க கூடாது. எங்களுடைய சொந்த அனர்த்த நிவாரண செயல்முறை செயல்படுத்தப்பட வேண்டும். குறிப்பாக, பாதிக்கப்பட்ட அனர்த்தம் குறித்து அனைத்து விடயங்கள் தொடர்பாகவும் வெளிப்படைத்தன்மையுடன் கூடிய வேலைத்திட்டம் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும். குறுகிய கால, மத்திய கால, நீண்ட கால புனரமைப்புத் திட்டம் (reconstruction plan) மீண்டும் கட்டியெழுப்பும் திட்டம் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும். நம் நாட்டோடு ஒப்பிட்டால் இந்தியா எவ்வாறு செயற்பட்டது என்று நான் கொஞ்சம் சொல்ல விரும்புகிறேன். முன்கூட்டியே எச்சரிக்கை கொடுப்பதற்கும், மக்களை வெளியேற்றுவதற்கும் மிகவும் சுறுசுறுப்பாகவும், ‘புரோஆக்டிவ்’ (proactive) ஆகவும் செயல்பட்டது. நிவாரணம் வழங்கும் சொத்துக்கள் மற்றும் வளங்கள், குறிப்பாக தேசிய அனர்த்த பதிலளிப்புப் படை (National Disaster Response Force) அவர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டது. நம் நாட்டில் அத்தகைய தேசிய அனர்த்த பதிலளிப்புப் படை இந்த பணிக்காக உருவாக்கப்படுவது அவசியம். மற்ற அமைச்சகங்களுடன் ஒருங்கிணைப்பு செய்வதுடன் மட்டும் நின்றுவிடாமல், எங்களுடைய சொந்த வேலைத்திட்டத்தைச் செயல்படுத்த வேண்டும். எல்லாத் துறையும் தயாராக இருந்தது. ‘சில்ட்ரன் டெக்னிக்’ (children technique) பயன்படுத்தப்பட்டது. நான் பேசுவது தமிழ்நாட்டில் ஸ்டாலின் ஐயா அந்த மாநிலத்தில் அந்த திட்டத்தை செயல்படுத்திய விதத்தைப் பற்றி. அதேபோல், ‘கிளஸ்டர் கோார்டினேஷன்’ (cluster coordination) ஒன்றையும் அவர்கள் செயல்படுத்தி, நம் நாட்டிற்கு இந்தியா பெரிய பலத்தை வழங்கியது. நிவாரணத்தை வழங்கியது. அதேபோல், அவர்களுடைய விரைவுப் பதிலளிப்புக் குழுவையும் (rapid response team) வழங்கியது. அதேபோல், கடற்படை மற்றும் விமானப்படையும் நிவாரணம் வழங்கியது. அதேபோல், சமூகமும் வழங்கக்கூடிய அதிகபட்ச ஒத்துழைப்பை வழங்கியது. இந்த விடயங்களை நான் சொல்வதற்குக் காரணம், ‘தித்வா’ சுழல்புயல் பாடங்களை நாம் கற்றுக்கொண்டு, நம் நாட்டின் அனர்த்த முறைமையை உடனடியாக மாற்ற வேண்டும். நாங்கள் ஒரு புதிய சட்டத்தை கொண்டு வர வேண்டும். அந்த புதிய சட்டத்தின் மூலம் இந்த தற்போதைய செயல்பாட்டில் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும். நாங்கள் உண்மையிலேயே தேசிய காலநிலை அபாயம் மற்றும் அனர்த்த தணிப்புக்கு (National Climate Risk and Disaster Mitigation) ஆரம்பிக்க வேண்டும். அதைத் தணிக்க (mitigate) வேண்டும். அனர்த்தத்தைத் தணிக்க வேண்டும். ஏற்படவிருக்கும் அனர்த்தத்தைக் குறைத்தல், அதேபோல் அனர்த்தத்தினால் ஏற்படும் இழப்பை நீக்கும் ஒரு முறைமையைச் செயல்படுத்த வேண்டும். குறிப்பாக, தேவையான அதிகாரங்களைச் செயல்படுத்த வேண்டும். அந்த அதிகாரங்களை வழங்க வேண்டும்.

நிதிச் சுதந்திரத்தை வழங்க வேண்டும். செயல்பாட்டுச் சுதந்திரம் (operational independence) செயல்படுத்தப்பட வேண்டும். அதேபோல், நிச்சயமாகத் தொடர்பாடலை (communication) பலப்படுத்த வேண்டும். ‘சைக்கஸ் டாஸ்’ (cycle paths) போன்ற திட்டங்களைச் செயல்படுத்த வேண்டும். உண்மையில், நவீன தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி ‘டிஜிட்டல் ரிஸ்க் மேப்பிங்’ (digital risk mapping) முறைமை ‘ரியல் டைம்’ (real time) ஆக இருக்க வேண்டும். வானிலை ஆய்வுத் திணைக்களம் உட்பட மற்ற திணைக்களங்களும் நாடு முழுவதும் பரவியுள்ள ஒரு பொறிமுறை, அது மாவட்ட மட்டத்திலும், பிரதேச மட்டத்திலும் சுறுசுறுப்பாகச் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும். நான் ஜேர்மன் தூதுவருடன் கலந்துரையாடியபோது, ​​அவர் இது போன்ற அனர்த்தங்களின்போது அந்த நாட்டில் பின்பற்றப்படும் ‘கிறைஸிஸ் ஸ்டாப்’ (Krisenstab) என்ற திட்டத்தைப் பற்றிச் சொன்னார். ஆறு ‘ஃபெடரல் ஸ்டேட்ஸ்கள்’ (Federal States) உள்ளன. அந்த ஆறு ‘ஃபெடரல் ஸ்டேட்ஸ்கள்’ பல அரசியல் கட்சிகளின் சான்ஸ்லர்களுடன் கலந்துரையாடி, கட்சிக் கொள்கைகளை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, அனைவரும் தேசிய வேலைத்திட்டத்திற்கு முகம் கொடுக்கிறார்கள். நம் நாட்டில் அது இருக்கிறதா? வருத்தத்துடன் அல்லது சொல்ல வேண்டும், அனர்த்த முகாமைத்துவக் கூட்டத்திற்கு எனக்கு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. நான் அதை ஏற்றுக்கொண்டேன். நான் பேசுவது சில மாதங்களுக்கு முன்னர், ஏழாவது மாதத்தில் நடந்த ஒரு விடயம். அதன் பிறகு கடைசி நேரத்தில் நேரம் மாற்றப்பட்டது. அந்தக் கடைசி நேரத்தில் நேரம் மாற்றப்பட்டபோது, ​​தவிர்க்க முடியாத ஒரு காரணத்தினால் என்னால் கலந்து கொள்ள முடியவில்லை. நான் ஆலோசனையை முன்வைத்தேன், எங்கள் ரஞ்சித் மற்றும் மத்து பண்டார ஐயாவை அந்த அனர்த்த முகாமைத்துவக் குழுவுக்கு அனுப்பும்படி. அது நிராகரிக்கப்பட்டது.

ஏன் இவ்வளவு குறுகிய விதத்தில் செயல்படுகிறார்கள்? ஏன் இந்தக் சபையில் விவாதம் வழங்கப்படவில்லை? இவற்றைக் கலந்துரையாடும்போது தான் எங்களால் திருந்த முடியும், எங்களால் சரியாக முடியும். நாம் அங்கே செல்ல வேண்டும். எனவே, குறிப்பாக நான் சொல்ல விரும்புகிறேன், நாங்கள் ஒரு தேசிய அனர்த்த பதிலளிப்புப் படையை (National Disaster Response Force) உருவாக்க வேண்டும். அதேபோல், காலநிலை நிலைமையைக் மையமாகக் கொண்ட வரவுசெலவுத் திட்ட முறைமைக்குச் செல்ல வேண்டும். பரிந்துரைகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒரு புதிய பொறிமுறை, ஒரு புதிய சட்டத்தின் மூலம் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும். அதேபோல், காலநிலை பாதிப்பு மதிப்பீடு (climate vulnerability assessment) மற்றும் தேவை மதிப்பீடு (needs assessment) ஆகியவை வெளிப்படைத்தன்மையுடன் கூடிய ஒரு திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தி, அனர்த்தங்களைத் தடுப்பதற்காக உருவாக்கப்படும் புதிய பொறிமுறைக்கு முக்கிய செயல்திறன் குறிகாட்டிகளை (key performance indicators) வழங்க வேண்டும். இந்தக் பலமான பயணத்தை செயல்படுத்த வேண்டும். கடைசியாக நான் ஆலோசனையை முன்வைக்க விரும்புகிறேன், கௌரவ பிரதி சபாநாயகர் அவர்களே, இன்றுக்குப் பிறகு நாளை பாராளுமன்றம் கூடப் போவதில்லை. வெள்ளிக்கிழமை கூடுகிறது, இல்லையா? வெள்ளிக்கிழமை கூடி ஒரு வரவுசெலவுத் திட்டத்தை அங்கீகரிக்கப் போகிறீர்கள், இல்லையா? தயவுசெய்து சொல்லுங்கள், இன்றைய நாட்டின் நிலைமைக்கு இந்த வரவுசெலவுத் திட்டம் பொருத்தமானதா? இந்த வெள்ளிக்கிழமை நீங்கள் நிறைவேற்ற முயற்சிப்பது நாட்டின் நிலைமைக்குப் பொருத்தமான வரவுசெலவுத் திட்டமா? என்ன செய்ய வேண்டும்? உண்மையாகப் பேசினால், இன்று காலை 10 மணி நிலவரப்படி, 15 இலட்சத்திற்கும் அதிகமானோர் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் ஒரு சூழ்நிலையில், நாங்கள் உணர்வுடன் இருக்க வேண்டும். இன்னும் சில நாட்களை எடுத்துக்கொண்டு, குறுகிய காலத்தில் சில நாட்களுக்குள் இந்த பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நிவாரணம் வழங்கும் ஒரு புதிய வரவுசெலவுத் திட்டத்தை, அனர்த்தத்திற்கு உள்ளான பகுதிகளை, அழிந்துபோன உள்கட்டமைப்பை, மக்களின் வாழ்க்கையைப் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளை கட்டியெழுப்பும் ஒரு புதிய வரவுசெலவுத் திட்டம் தேவையில்லையா? இந்த வெள்ளிக்கிழமை நாம் செய்யப் போகும் இந்தக் கேலிக்கூத்து என்ன? ஒரு பெரிய அனர்த்தம் ஏற்பட்டு, ஒரு பெரிய சுழல்புயல் உருவாகி, அந்த இழப்பை ஒரு சதத்திற்கும் கூடக் கவனத்தில் கொள்ளாமல், அன்று அவர்கள் செய்ததையே நாங்கள் அங்கீகரிக்க முன்மொழிகிறோம். என்ன கேலிக்கூத்து இது? நான் ஆலோசனை செய்கிறேன், இன்னும் சில நாட்களை எடுத்துக்கொண்டு, அடுத்த வாரம் இந்த அனர்த்தத்திற்கு முகம் கொடுத்த மக்களுக்கு நிவாரணம் வழங்கும் ஒரு புதிய வரவுசெலவுத் திட்டத்தை முன்வைப்போம். எனது இரண்டாவது ஆலோசனை, உடனடியாகச் சர்வதேச நன்கொடையாளர் மாநாடு (International Donor Conference) ஒன்றை நடத்த வேண்டும். இதை பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்காக நாம் நிறைவேற்ற வேண்டும். அரசாங்கத்தால் அதைச் செய்ய முடியாவிட்டால், சரியான அதிகாரங்களுடன் எங்களிடம் ஒப்படைக்கவும். சர்வதேச நன்கொடையாளர் மாநாட்டை அரசாங்கத்துடன் இணைந்து நடத்தி, அதை ஒத்திவைத்து, இந்த நேரத்தில் நாட்டிற்குத் தேவையான ஒதுக்கீடுகளையும், உதவிகளையும் பெற்றுக்கொள்ள எதிர்க்கட்சியாக நாங்கள் தயாராக இருக்கிறோம்.

எனது மூன்றாவது ஆலோசனை, உடனடியாக IMF இடம் புதிய IMF ஒப்பந்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள். இந்த அனர்த்தத்துடன், இந்தக் கடினமான, பாரிய மக்கள் பீதியூட்டும், மக்கள் மீதான துன்புறுத்தல் வரவுசெலவுத் திட்டங்கள், மன்னிக்கவும், IMF நிபந்தனைகளுடன் எங்களால் முன்னேற முடியுமா? என்ன கேலிக்கூத்து இது? இப்போது IMF உடன் பேசுங்கள். உங்களால் IMF உடன் பேச முடியாவிட்டால், எங்களையும் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள். நாங்கள் IMF இடம் சொல்ல வேண்டியதைச் சொல்வோம். உங்களால் அவர்களுக்குச் சொல்ல முடியாவிட்டால், உடனடியாக இந்த நிபந்தனைகளை நீக்க வேண்டும். ஒரு பெரிய அனர்த்தம் ஏற்பட்டுள்ளது, ஒரு பெரிய அழிவு ஏற்பட்டுள்ளது. மனித உயிர்கள் இழக்கப்பட்டுள்ளன. தாய்மார்கள், தந்தைகள், மகள்கள், மகன்கள், உறவினர்கள், பாட்டிமார்கள், தாத்தாக்கள் அனைவரும் இழக்கப்பட்டு, புதைக்கப்பட்டுள்ளனர். இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில், IMF நிபந்தனைகளின் கீழ் வேலை செய்வது என்ன கேலிக்கூத்து? இப்போது நானே IMF உடன் பேசி, இந்த நிபந்தனைகளை நீக்க எதிர்க்கட்சியாக நாங்கள் ஒத்துழைப்பு வழங்குவோம். நாங்கள் டிரம்ப் ஜனாதிபதிக்கு எழுதலாம். முடிந்தால், சர்வகட்சி குழுவாகச் சென்று, ‘பரஸ்பர வரிகளை’ (reciprocal tariffs) நீக்கக் கோருவோம். பதில் வரிகளை நீக்கக் கோருவோம். ஏனென்றால், அதன் மூலம் எங்கள் தொழில்துறைக்கு ஒரு சிறிய பலமாவது கொடுக்க முடியும். அதேபோல், நான் தெளிவாகச் சொல்ல விரும்புகிறேன், தயவுசெய்து இந்த வரவுசெலவுத் திட்டத்தை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, ஒரு புதிய வரவுசெலவுத் திட்டத்திற்குச் செல்வோம். இதை உணர்ந்து கொள்ளுங்கள்.

IMF, முதன்மைச் சமநிலையை (primary balance) 2.3 இல் வைக்க வேண்டும் என்று கூறியுள்ளது. அதையும் தாண்டி பில்லியன் 479 ஐ மிச்சப்படுத்தியுள்ளோம். இந்த மிச்சப்படுத்தப்பட்ட பணத்தை நாட்டை கட்டியெழுப்பப் பயன்படுத்துங்கள். அரச வருமானம் 11.5 என்ற இலக்கை நிர்ணயித்துள்ளது. நாங்கள் 15.9 வரை சென்றுள்ளோம். மேலதிகமாக 287 பில்லியன்கள் உள்ளன. தயவுசெய்து இந்த மேலதிக பணத்தை மனிதனை வாழ வைக்கவும், மனிதனைப் பாதுகாக்கவும், நாட்டைப் பாதுகாக்கவும், நாட்டை அபிவிருத்தி செய்யவும், அனர்த்தத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நிவாரணம் வழங்கவும், இழந்த விவசாய நிலங்கள், தேயிலை, இரப்பர், தென்னை, அல்லது நெல் விவசாயம், தோட்டப் பயிர்கள், பழப் பயிர்கள், ஏற்றுமதிப் பயிர்கள் எதுவாக இருந்தாலும், உடனடியாக இந்தத் துறைகளுக்கு நிவாரணம் வழங்கும் ஒரு திட்டத்தை, தேயிலைத் தோட்டப் பயிர் உட்பட மற்ற அனைத்துப் பயிர்களுக்கும் நிவாரணம் வழங்கும் ஒரு நிதியத்தை நிறுவி, விவசாயத்தை கட்டியெழுப்புங்கள். சுயதொழிலை கட்டியெழுப்புங்கள். தொழில்துறையை கட்டியெழுப்புங்கள். அவர்கள் கட்டியெழுப்பப்படும் வரை இந்த மக்களுக்கு வாழ ஒரு கொடுப்பனவை வழங்க வேண்டும். அதை நிச்சயமாகச் செய்ய வேண்டும். எனவே, இந்த வெள்ளிக்கிழமை செய்யப்படவிருக்கும் கேலிக்கூத்தான விடயம் என்னவென்றால், ஏன் எங்களால் இன்னும் சில நாட்களை எடுத்துக்கொண்டு, இந்த அனர்த்தத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்காக ஒரு புதிய வரவுசெலவுத் திட்டத்தை, புதிய ஆலோசனைகளுடன், அதிகப்படியான பணத்துடன் அங்கீகரிக்க முடியவில்லை என்று நான் கேட்க விரும்புகிறேன். அதேபோல், கடைசியாக, பரிந்துரைக்கப்பட்ட ஒரு தேசிய அபிவிருத்தித் திட்டத்திற்குள் (national development program) நாங்கள் செல்ல வேண்டும். அந்தத் திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்த நாங்கள் எமது ஒத்துழைப்பை வழங்குவோம். குறிப்பாக, நாட்டை கட்டியெழுப்பும் எமது பொருளாதாரத் திட்டத்தையும், எமது அமைப்பின் பொருளாதாரத் திட்டத்தையும், ஜன பலவேகயவின் பொருளாதாரத் திட்டத்தையும் நாங்கள் முன்வைக்கிறோம். தேசிய அபிவிருத்தித் திட்டத்தையும் நாங்கள் முன்வைக்கிறோம்.

அதேபோல், நான் சொல்ல விரும்புகிறேன், நாங்கள் அவசரநிலையை பிரகடனப்படுத்தக் கோரியது, மக்களுக்கு நிவாரணம் வழங்கும் திட்டத்தை பலப்படுத்தவே தவிர, ஜனநாயகத்தை முடக்குவதற்கு அல்ல. கடந்த நாட்களில் பிரகடனம் செய்யப்பட்டதை நாங்கள் கண்டோம். இப்போது அவசரகாலச் சட்டத்தைப் பயன்படுத்தி, சில குழுக்கள் ஊடக அடக்குமுறைக்கு (media suppression) செல்லுமாறு அறிவுறுத்துகின்றன. சட்டம் மற்றும் ஒழுங்கு துறையின் பொறுப்பாளர்கள் அவ்வாறு பேசுவதைக் கண்டோம். நான் கோரிக்கை விடுக்கிறேன், அவ்வாறு செய்ய வேண்டாம். அவசரகாலச் சட்டம் வழங்கப்பட்டது ஜனநாயகத்தை முடக்க அல்ல, நாட்டின் மக்களுக்கு நிவாரணம் வழங்கவே. எனவே, அந்தத் திட்டத்தின் மூலம், இன்று சமூக ஊடக ஆர்வலர்களுக்கு அச்சுறுத்தல்கள் விடுக்கப்படுகின்றன. பிரையன்ட் சேபால, அசயல உட்பட அந்தக் குழுக்களுக்கு அச்சுறுத்தல்கள் விடுக்கப்படுகின்றன. இந்த அவசரகாலச் சட்டம் மூலம் செயல்படுத்த எதிர்பார்க்கப்படும் அடக்குமுறையை உடனடியாக நிறுத்துங்கள். அதேபோல், நான் சொல்ல விரும்புகிறேன், குறிப்பாக இந்த நேரத்தில், நாங்கள் இந்த முக்கியமான விடயங்களைப் பற்றி கலந்துரையாடும்போது, ​​யாரும் அதிக கவனம் செலுத்தாத ஒரு தலைப்பு, ‘போஸ்ட்டிராமடிக் ஸ்ட்ரெஸ்’ (Post-traumatic stress). குறிப்பாக, இந்த மிகப் பெரிய அழிவில், போஸ்ட்டிராமடிக் ஸ்ட்ரெஸ் டிஸ்ஆர்டர் (Post-traumatic stress disorder) பிரச்சினைக்கு மக்கள் முகம் கொடுக்கும் இந்தச் சிக்கல்களுக்கு, எங்கள் சுகாதாரத் துறையின் தலையீடு ஒன்றை நாங்கள் செயல்படுத்த வேண்டும். அதேபோல், சமாகி ஜன பலவேகயவும் எமது கட்சி நிதிகள் மூலம், குறிப்பாக நாட்டின் அனைத்துப் பகுதிகளையும் உள்ளடக்கிய ஒரு பெரிய திட்டத்தை – எங்களால் எல்லாவற்றையும் செய்ய முடியாமல் போகலாம் – ஒரு குறிப்பிட்ட துறையை ஏற்றுக்கொண்டு, நாடு முழுவதும் நிவாரணம் வழங்கும் ஒரு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட, திறமையான திட்டத்தைச் செயல்படுத்த நாங்கள் நடவடிக்கை எடுக்கிறோம். கடைசியாக, எங்கள் ஆளும் கட்சியின் பிரதம அமைப்பாளர் இருக்கிறார். ஊவா பளனகம பிரதேசத்தில் உண்மையில் வீடுகளை இழந்தவர்களுக்கு, முகாம்களில் இருப்பவர்களுக்கு, இப்போது வீடுகளை இழந்தவர்களுக்கு மீண்டும் வீடுகளுக்குச் செல்லுமாறு சொல்கிறார்களாம் என்று எங்களுக்குச் செய்தி கிடைக்கிறது. தயவுசெய்து இது குறித்து விசாரித்துப் பாருங்கள். குறிப்பாக, 17 முகாம்கள் உள்ளன. மசபன்ன ஆயுர்வேத மருத்துவமனை, ஹஸ்கிந்த, அலகொல்ல, திலன, கலனிய, ரத்தம, காக்கில் மாணிக்கவத்த, கலஹகம போன்ற பிரதேசங்களில். இந்த ஊவா பளனகம பிரதேசத்தில் மக்கள் எவ்வாறு இல்லாத வீடுகளுக்குச் செல்வார்கள்? அனர்த்தத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட வீடுகளுக்கு? இப்படி ஏதாவது நடந்தால், அதை உடனடியாகத் தடுக்க நடவடிக்கை எடுங்கள் என்று கூறி, குறிப்பாக இந்த நேரத்தில் மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறேன், நாங்கள் ஒரு நாடாக நிற்காமல் முன்னேற வேண்டும். உறுதியுடன் செயல்பட வேண்டும். நாங்கள் பிரிந்துபோகாமல், உடைந்துபோகாமல், விலகிச் செல்லாமல், கட்சி, எதிர்க்கட்சி, இன, மத, குல, கோத்திர, வர்க்கப் பிரிவினைகள் இன்றி, இந்த நாட்டைக் கட்டியெழுப்பும் திட்டத்திற்கு சுறுசுறுப்பாகவும், நடைமுறை ரீதியாகவும், பாரபட்சமின்றி, இந்த நாட்டு மக்களுக்காக எமது கடமையை நிறைவேற்றுவோம் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறேன்.