அரசியல் நண்பர்களா? அரசியல் எதிரிகளா?

நாமல் ராஜபக்ச கைது.

செய்தி வந்த சில நிமிடங்களிலேயே எதிர்க்கட்சிகளின் கண்டனங்கள்.

“அரசாங்கம் பயந்துவிட்டது!”

“அரசியல் பழிவாங்கல்!”

“அரசாங்கத்தின் சூழ்ச்சி!”

ஆனால் மக்கள் கேட்க வேண்டிய கேள்வி:

குற்றச்சாட்டு விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்படுவது ஏன் அரசியல் பழிவாங்கலாகிறது?

ஒருவர் அரசியல்வாதி என்பதால் அவரை விசாரிக்கக் கூடாதா?

ராஜபக்ச ஆட்சிக்காலத்தில் ஊழல் குறித்து குரல் கொடுத்தவர்கள் இன்று அதே அரசியல் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் கைது செய்யப்பட்டவுடன் பாதுகாப்புக்கு நிற்பது ஏன்?

ஆட்சியில் இருந்தபோது — “ஊழல்வாதிகளை கைது செய்ய வேண்டும்.”

எதிர்க்கட்சியில் சென்றதும் — “எங்கள் அரசியல்வாதியை கைது செய்யாதீர்கள்.”

இதுதான் இலங்கை அரசியலின் மிகப்பெரிய முரண்பாடு.

ரணில் விக்ரமசிங்கவின் காலத்திலும், மைத்திரிபால சிறிசேனவின் காலத்திலும், மஹிந்த ராஜபக்சவின் காலத்திலும் ஒருவரை ஒருவர் குற்றவாளிகளாக சித்தரித்த அரசியல் தலைமுறையையே நாம் பார்த்திருக்கிறோம்.

இன்று அவர்கள் பலரும் மீண்டும் ஒரே குரலில் பேசுகிறார்கள்.

அப்படியானால் எதிரிகள் யார்?
நண்பர்கள் யார்?
மக்களுக்காக அரசியல் செய்கிறார்களா?
அல்லது அதிகாரத்திற்காக ஒருவருக்கொருவர் அரசியல் பாதுகாப்பு வழங்குகிறார்களா?

நாமல் ராஜபக்ச குற்றவாளியா, நிரபராதியா என்பதை தீர்மானிப்பது அரசியல் மேடை அல்ல.

ஆதாரங்களை விசாரிப்பது சட்டத்தின் பணி.
தீர்ப்பளிப்பது நீதிமன்றத்தின் பணி.

அதே அளவுகோல் எல்லா அரசியல்வாதிகளுக்கும் பொருந்த வேண்டும்.

ராஜபக்சவாக இருந்தாலும் சரி.
ரணில் தரப்பாக இருந்தாலும் சரி.
வேறு எந்த கட்சியாக இருந்தாலும் சரி.

சட்டம் ஒருவருக்காக ஒரு விதமாகவும், இன்னொருவருக்காக இன்னொரு விதமாகவும் இருக்கக் கூடாது.

மக்கள் அரசியல்வாதிகளை காப்பாற்றுவதற்காக அரசியல் செய்ய வேண்டியதில்லை.

நாட்டை காப்பாற்றுவதற்காகத்தான் அரசியல் செய்ய வேண்டும்.

இன்று ஒரு கைது நடந்திருக்கிறது.

நாளை இன்னொருவர் மீது விசாரணை நடக்கலாம்.

அப்போது நமது கேள்வி:

“அவர் எந்தக் கட்சி?” என்பதாக இருக்கக்கூடாது.

“குற்றச்சாட்டுக்கு ஆதாரம் இருக்கிறதா?” என்பதாக இருக்க வேண்டும்.

இதுதான் ஜனநாயக அரசியல்.

இதுதான் மக்கள் அரசியல்.

**அரசியல் நண்பர்கள் மாறலாம்.

அரசியல் எதிரிகள் மாறலாம்.
ஆனால் சட்டத்தின் அளவுகோல் மாறக்கூடாது.**

— Riyas Issadeen
ACMC High Command Member