VIDEO > நாம் முன்வைக்கும் யோசனைகளையும், கோரிக்கைகளையும் கேலி செய்கிறார்கள்… மனித உயிர்களுடனோ, மக்களின் வாழ்வாதாரத்துடனோ விளையாட வேண்டாம் ; சஜித்

கேள்வி : இப்போது ஜனாதிபதி அவர்கள் இந்த அனர்த்தங்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நிவாரணம் வழங்குவதாகக் கூறுகிறார். இன்று நீங்கள் பார்த்த பெரிய அளவிலான வணிகங்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ள சேதம் குறித்து இருக்கும் கவனம் மிகக் குறைவு, இல்லையா?

சஜித் பதில்;  இன்று நாம் அவதானித்தோம், பாரிய அளவில் வேலை வாய்ப்புகளை வழங்கும், அதிக எண்ணிக்கையிலானவர்களுக்கு வேலை அளிக்கும், வாழ்வாதாரத்தை உருவாக்கும் பல தொழில்கள், பல தொழிற்சாலைகள் இந்த அனர்த்தத்தினால் பாரிய சேதத்திற்கு உள்ளாகியுள்ளன.

எனவே, உண்மையில் இந்த நிறுவனங்களை கட்டியெழுப்ப, பாதுகாக்க, பலப்படுத்த அர்ப்பணிக்கப்பட வேண்டும். ஏனென்றால், இந்த நிறுவனங்கள் மூலமாக கிராமப்புற, நகர்ப்புற பொருளாதாரம் பெருமளவில் பராமரிக்கப்படுகிறது. ஒருபுறம், தேவைச் சங்கிலி (Demand Chain), மறுபுறம் விநியோகச் சங்கிலி (Supply Chain). உண்மையாகவே, இந்தத் தொழிற்சாலைகளுடன் பிணைக்கப்பட்ட ஒரு பாரிய பொருளாதாரம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

அது ஒரு நுண்ணிய பொருளாதாரமாக இருந்தாலும், அது பேரியல் பொருளாதாரத்தையும் பாதிக்கிறது.

அதனால், குறிப்பாக இந்த நிறுவனங்களுக்கு மிக விரைவாகத் திட்டங்களை ஆரம்பிக்க வேண்டும். ஏனென்றால், இந்த நிறுவனங்களின் உற்பத்தி திறன் அதிகரிக்கும் போது, மேலும் பலருக்கு வேலை வாய்ப்புகள் கிடைக்கும், வருமான வழிகள் உருவாகும்.

தற்போதுள்ள நிலவரப்படி, இந்த நிறுவனங்களுக்கு முறையான, விரைவான திட்டம் எதுவும் இன்னும் நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை. இந்த எல்லாவற்றிலும் நிவாரணம் வழங்குவது ஒரு பக்கம்.

ஆனால் மிக முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், ஏன் இப்படி ஒரு நிலைமை ஏற்படுவது குறித்து முன்கூட்டியே அறிவிப்பு, அபாயகரமான நிலைமை உருவாகிறது என்ற செய்தி ஏன் இந்த நாட்டின் மக்களுக்கு, இதுபோன்ற நிறுவனங்களுக்கு, ஒட்டுமொத்த சமூகத்திற்கும் கிடைக்கவில்லை?

இது ஒரு தீவிரமான பிரச்சினை. ஏனென்றால், அந்தச் செய்தி கிடைத்திருந்தால், குறைந்தபட்சம் இந்தச் சேதத்தை ஓரளவிற்கேனும் குறைத்துக்கொள்ள வாய்ப்பு இருந்திருக்கும்.

இப்போது நாம் பார்க்க வேண்டும், ஒருபுறம் இந்த நிறுவனங்கள், அதேபோல் மக்களின் வாழ்வாதாரங்கள், அவரவர் வீடுகள் – அவற்றைக் கட்டியெழுப்பும் பணிகள் திறமையாகவும், முறையாகவும், மக்களுக்கு நிம்மதி கிடைக்கும் வகையிலும் செயல்படுத்தப்படுவது போலவே, இதுபோன்ற தொழிற்சாலைகளுக்கு நஷ்டஈடு வழங்கி, இந்தத் தொழிற்சாலைகளை மீண்டும் செயல்பட வைப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை எடுப்பது போலவே, நாம் நிச்சயமாக பார்க்க வேண்டும், ஏன் இந்த அனர்த்தங்கள் குறித்து இவ்வளவு பெரிய சுனாமி வந்த நாட்டில், தெளிவான அனர்த்த முகாமைத்துவத் திட்டத்தின் மூலம் முன்கூட்டியே எச்சரிக்கை, இவ்வாறான அபாய நிலைமை உருவாகிறது என்பது குறித்து அந்த பொறிமுறை ஏன் செயற்படுத்தப்படவில்லை?

இது ஒரு பாரிய கேள்வி. ஏனெனில், வானிலை ஆய்வுத் திணைக்களம் தமது கடமையை மிக நன்றாக நிறைவேற்றியது என்று நாம் அறிவோம். எட்டாம் தேதி முதல் 15 நாட்களாகத் தொடர்ச்சியாக இந்த நிலைமை குறித்து நாட்டிற்கு விளக்கமளித்தது,

செய்திக்குறிப்புகளை வழங்கியது, செய்தி கலந்துரையாடல்களை நடத்தியது. இன்று எங்களுக்குக் கிடைத்த செய்தி என்னவென்றால், வானிலை ஆய்வுத் திணைக்களம் சுயாதீனமாக ஊடகங்களைச் சந்திப்பது தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.

நான் நினைக்கிறேன், அதுவல்ல செய்ய வேண்டியது. இந்த பாரிய அழிவில் இருந்து நாம் பாடம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். பாடம் கற்றுக்கொண்டு, குறைந்தபட்சம் ஒரு தெளிவான அனர்த்த முகாமைத்துவ வேலைத்திட்டம் நம் நாட்டிற்கு அத்தியாவசியம். அதனைச் செயற்படுத்த அர்ப்பணிக்கப்பட வேண்டும். இது ஒருவருக்கொருவர் விரல் நீட்டுவதால், இந்தத் துயரத்திற்கு உள்ளான மக்களுக்கு நிவாரணம் கிடைக்கப் போவதில்லை. இந்தத் தவறை திருத்திக்கொள்ள வேண்டும், குறைபாட்டை திருத்திக்கொள்ள வேண்டும். நாம் அங்கு தான் செல்ல வேண்டும். அதனால், குறிப்பாக அரசாங்கத்திடம் ஒரு கோரிக்கை விடுக்கிறேன், மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை பலப்படுத்த நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். அந்த வேலைத்திட்டத்தை மேலும் வேகப்படுத்த வேண்டும். அதேபோல், மக்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கு பலமாக இருக்கும் இதுபோன்ற தொழிற்சாலைகள், தொழில்களைக் கட்டியெழுப்ப, நிவாரணங்களை வழங்க அரசாங்கம் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்பதை இச்சந்தர்ப்பத்தில் பிரகடனம் செய்கிறேன். இதற்கு முன்னரும் இவ்வாறான அனர்த்தங்கள் வந்துள்ளன. இந்த அரசாங்கம் ஆட்சிக்கு வருவதற்கு முன்னரே முன்கூட்டிய அறிவிப்பு மற்றும் முகாமைத்துவம் குறித்து விஞ்ஞான ரீதியான அறிக்கைகளை வெளியிட்டார்கள். ஏன் அவர்கள் அவற்றை நடைமுறையில் நிறைவேற்றவில்லை?

அதனால்தான் இந்த நிலைமை ஏற்பட்டதல்லவா?

உண்மையிலேயே, நாம் ஒரு நாடாக சுனாமியிலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொள்ளவில்லை. அதுதான் உண்மை கதை. சுனாமி வந்தது, பல்லாயிரக்கணக்கான உயிர்கள் அழிந்தன. ஆனால், ஒரு நாடாக நம்மால் டாப்ளர் ரேடார் முறையை (Doppler Radar System) நம் நாட்டில் நிறுவ முடியவில்லை.

நான் டாப்ளர் ரேடார் முறை பற்றி 2014 இலும் கேள்வி எழுப்பினேன், 2024 இலும் கேள்வி எழுப்பினேன். ஆனால் அந்த முறைமையை நிறுவ யாரும் ஆர்வம் காட்டவில்லை. அப்படியானால், குறைந்தபட்சம் இந்த நாட்டிற்குத் தேவையான அனர்த்த முகாமைத்துவத் திட்டம், வேலைத்திட்டம் இந்த அடிமட்ட மக்களுக்குத் தெரிந்திருக்க வேண்டும். எனக்கு நினைவிருக்கிறது, சில வாரங்களுக்கு முன்பு சுனாமி ஒத்திகை ஒன்று இருந்தது. எனக்கு நினைவிருக்கிறது, சுனாமி ஒத்திகைக்காக நாடு முழுவதும் ஒரு வேலைத்திட்டம் செயற்படுத்தப்பட்டது.

அப்படியானால், சுனாமி ஒத்திகையை செயற்படுத்திய இந்த நாட்டில், அனர்த்த முகாமைத்துவம் என்று நாம் சுனாமிக்கு மட்டும் தான் தயாராகிறோமா? நிலச்சரிவுகள், வெள்ளப் பெருக்குகள், புயல்கள் – அவை அனர்த்தங்கள் இல்லையா? அதனால், நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள் நிறைய உள்ளன. ஒருவருக்கொருவர் விரல் நீட்டாமல், நாம் செய்ய வேண்டியது தவறை ஒப்புக்கொண்டு, குறைபாட்டை ஒப்புக்கொண்டு, திருத்திக்கொண்டு, இந்த நாட்டிற்கு ஒரு பலமான அனர்த்த முகாமைத்துவ வேலைத்திட்டத்தைச் செயற்படுத்துவது தான் இன்றைய காலத்தின் தேவை. அதேபோல், இந்த பிரதேசம் மிகவும் பிரசித்தி பெற்றது

கால்நடை வளர்ப்பு தொடர்பில். குறிப்பாக பன்றி, கோழி மற்றும் வாத்து பண்ணைகள் பெரிய அளவில் உள்ளன. இந்த பன்றி நோய் இதற்கு முன்னரும் வந்தது, சில வருடங்களுக்கு முன்பு. அவர்களுக்கு பல்வேறு வாக்குறுதிகள் வழங்கப்பட்டன. ஆனால் அவை எதுவும் செயற்படுத்தப்படவில்லை. அந்த மக்களும், அந்த வர்த்தகர்களும் இன்றும் நிர்க்கதியாக உள்ளனர்.

எனவே, இந்தக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதிகள் இந்தத் தடவையாவது நிறைவேறும் என்று நினைக்கிறீர்களா? ஏற்கெனவே கொடுத்த வாக்குறுதியும் நிறைவேறாத இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில், நாம் கூறுவது என்னவென்றால், மக்களை ஏமாற்றியது போதும், மக்களை வஞ்சித்தது போதும். இந்த பாரிய அனர்த்தத்தில் இருந்து பாடம் கற்றுக்கொண்டு, பொய்க் கனவுலகங்கள், தேவதைக் கதையுலகங்கள் உருவாக்காமல், யதார்த்தமாகவும், உண்மையாகவும், மனிதநேயத்துடனும் மக்கள் எதிர்கொள்ளும் இந்த பாரிய பிரச்சினைகள் குறித்து நல்ல புரிதலைப் பெற்று, அவற்றுக்கு விரைவான தீர்வுகளை வழங்குவதே இன்று நடக்க வேண்டும்.

அந்த இலக்கை நோக்கி நாம் அனைவரும் கட்டாயம் செல்ல வேண்டும். அரசாங்கம் உடனடியாகச் செயற்படுத்த வேண்டிய பொறுப்பு என்னவென்றால், தவறுகளை புரிந்துகொண்டு, குறைபாடுகளைப் புரிந்துகொண்டு ஒரு புதிய திட்டத்தை உருவாக்குவது. அதேபோல், அனர்த்தத்தால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நிவாரணம் வழங்கும் செயல்பாட்டில், அது ஒரு தரப்பினர் மட்டுமல்ல, நாடே ஒன்றுபட வேண்டும்.

உதவக்கூடிய அனைவரையும் நாம் கேட்டுக்கொள்கிறோம். உதவக்கூடிய எல்லா வகையிலும், வேதனை, மனச்சோர்வு, துக்கம், கவலை ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்ட அனைவருக்கும் உதவி, ஆதரவு வழங்க. நாங்களும் எங்களால் முடிந்த அதிகபட்ச உதவியை எதிர்வரும் காலத்தில் அந்த அனர்த்தத்தால் பாதிக்கப்பட்ட குழுக்களுக்கு, குறைந்தபட்சம் ஒரு பகுதியினருக்காவது அதை நிறைவேற்ற நடவடிக்கை எடுப்போம்.

2028 இல் நாம் வெளிநாட்டு கடன்களைத் திருப்பிச் செலுத்த கடமைப்பட்டுள்ளோம். இந்த நிலைமையில் எதிர்காலத்தில் என்ன நடக்கும்? இப்படித்தான். எதிர்க்கட்சித் தலைவர் என்ற முறையில் நான் ஒரு செயல்முறையை முன்மொழிந்தேன். நான் நினைக்கிறேன், அந்தக் கோரிக்கை நிராகரிக்கப்பட்டது, கேலி செய்யப்பட்டது. 2028 இல் மீண்டும் ஒருமுறை நம் நாட்டின் ஒட்டுமொத்த மக்கள் வருத்தப்படாத வகையில் நாம் ஒரு வேலைத்திட்டத்தைச் செயற்படுத்த வேண்டும். நாம் உண்மையில் ‘அனே ப்ளீஸ்’ (அச்சோ, தயவுசெய்து) என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்தி உலகில் உள்ள நாடுகளுடன் பேசி, நமது கெளரவத்தையும் பாதுகாத்து, சர்வதேச நிதியியல் நிறுவனங்களுக்குத் தெளிவான செய்தியை வழங்க வேண்டும்.

இந்த நிலைமையில் 2028 இல் வெளிநாட்டுக் கடன்களைத் திருப்பிச் செலுத்துவது என்பது நான் நினைக்கவில்லை, அது யதார்த்தமான ஒரு விடயம் என்று. நான் இதைக் ஒரு புயல் வந்த பின்னர் கூறும் கதை அல்ல. புயலுக்கு முன்னரே நான் சுட்டிக்காட்டினேன்,

பொருளாதார வளர்ச்சி வீதத்தை ஒரு குறிப்பிட்ட முன்கணிப்புக்கு உட்படுத்தி, 2028 இல் மீண்டும் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவது மிக மிகக் கடினமான நிலைமை என்ற விடயத்தை. அதற்கும் செவிசாய்க்கவில்லை. இப்போது இன்று முன்வைக்கும் யோசனைகளுக்கும் கேலி செய்கிறார்கள். நான் கூறுவது என்னவென்றால், மனித உயிர்களுடன் கேலி செய்ய வேண்டாம். இந்த நாட்டின் மக்களின் வாழ்வாதாரத்துடன் விளையாட வேண்டாம். இன்று உருவாகியுள்ள யதார்த்தத்தை மக்களுக்குத் தெளிவாகப் பிரகடனம் செய்ய வேண்டும். மக்களுக்கு மட்டுமல்ல, அதை IMF க்கும் சொல்ல வேண்டும், உலக வங்கிக்கும் (World Bank) சொல்ல வேண்டும், EDB க்கும் சொல்ல வேண்டும். அந்த எல்லா நிறுவனங்களுடனும் பேசி, நாம் காட்ட வேண்டும், நாம் ஒற்றுமையுடன் நாடாக இந்தக் கோரிக்கையை விடுக்கிறோம் என்று. அதனால், ப்ளீஸ் என்று சொல்ல வேண்டாம் என்று யார் எனக்கு யோசனை சொன்னாலும், நான் சொல்கிறேன், ப்ளீஸ் என்று சொல்லி நம் நாட்டிற்கு உதவி வழங்குங்கள் என்று உலகில் உள்ள அனைவருக்கும் நான் பிரகடனம் செய்கிறேன். Video : https://youtu.be/5kG2ZYzXwBc?si=qWzi1JWHxlbzHspq